اطلاعات تماس با دکتر جمشید دونلو متخصص مغز و اعصاب ام اس و سردرد


ميدان فاطمي بيمارستان سجاد درمانگاه مغز و اعصاب صبح روزهاي فرد و عصر ١و٣و٤شنبه ٢-٥عصر تلفن ٨٨٩٥٧٣٩١-٦

مقابله فيزيكي با مرگ

تصور مرگ به صورت ادامه زندگي با همان مشخصات يكي از اشكال فرهنگي مقابله با مرگ است كه در اكثر فرهنگ‌هاي بدوي ديده مي‌شود و منعكس‌كننده تسلط تفكرغير انتزاعي بر اين جوامع است. همان‌گونه كه يك كودك خردسال‌ در مرگ زندگي را مي‌بيند و مرده را زنده‌يي مي‌پندارد كه نفس مي‌كشد، مي‌خورد و مي‌آشامد، اقوام ابتدايي نيز دنياي پس از مرگ را از لحاظ فيزيكي مشابه جهان واقعي و مردگان را زنده تصور مي‌كردند. در بين‌النهرين باستان وسايل شخصي و لوازم ديگري را كه براي ادامه حيات در جهان ديگر لازم بود در گورها قرار مي‌دادند. ژاپني‌ها كه از مردگان خود هراس داشتند و آنها را مي‌پرستيدند، براي رام كردن‌شان اشياي گرانبها در گورشان مي‌گذاشتند. در اواخر قرن ششم قبل از ميلاد در ميان گل‌ها و بخش‌هايي از بريتانيا بلندمرتبگان را با ارابه‌ها، جنگ‌افزارها و اسباب و برگزاري جشن‌ها دفن مي‌كردند. در ميان برخي اقوام گاه حيواناتي مانند سگ را براي راهنمايي متوفي در جهان ديگر در گور مي‌نهادند ودر چين گاه بيش از صد نفر از خادمين و سربازان را همراه خاقان مغفور زنده به گور مي‌كردند. در مصر باستان مقابله فيزيكي با مرگ در گسترده‌ترين شكل خود به چشم مي‌خورد. مصريان معتقد بودند در بدن انسان همزادي به نام «كا» وجود دارد كه نمايانگر نيروي حيات آدمي است و با مرگ از بين نمي‌رود و هر قدر جسد مرده بيشتر از فساد محفوظ بماند «كا» نيز بيشتر باقي خواهد ماند. از اين رو اجساد را موميايي مي‌كردند. فراعنه پيش از مرگ آرامگاه خود را آماده و آن را مانند كاخي مجلل مي‌ساختند. اهرام ثلاثه چيزي جز كاخ‌هاي مردگان نيست.

گاه براي ادامه زندگي رفتگان مقابر شبيه خانه‌ها با اتاق‌هاي متعدد و وسايل لازم ساخته مي‌شد. تـصور زندگي پس از مرگ آن قدر اهميت داشت كه آرامگاه‌ها و مقابر از خانه‌هاي زندگان استحكام و شكوه بيشتري داشت. سنگ پيش از آنكه در ساخت خانه‌هاي معمولي مورد استفاده قرار گيرد در بناي آرامگاه‌ها به كار مي‌رفت و آنچه از گزند باد و باران و گذشت سال‌ها و قرن‌ها جان به در برده آرامگاه‌هاست نه خانه‌هاي معمولي. در واقع معماري و حجاري از ساختن آرامگاه و مقبره براي مردگان آغاز شده است. همان‌طور كه تاريخ جز مجموعه‌يي از دفنيات نيست آنچه امروزه در موزه‌ها در معرض تماشاي بازديدكنندگان قرار مي‌گيرد نيز وسايل و اشيايي است كه از قبور و آرامگاه‌ها به دست آمده و با تصور ادامه زندگي در جهان ديگر در پيوند است. پشت نگرش مقابله فيزيكي با مرگ و اشكال گوناگون آن چيزي جز نوعي انكار فرهنگي ابتدايي مرگ به چشم نمي‌خورد كه بعدها جاي خود را به اشكال پيچيده‌تري مي‌دهد. اما اين تصور ابتدايي هنوز دست از سر آدمي برنداشته و به صورت‌هاي جديد خود را بازتوليد مي‌كند. امروزه هم برخي مانند مصريان باستان مي‌انديشند و در پي آنند كه با استفاده از برودت‌شناسي (cryogenics) به كمك نيتروژن مايع و از طريق تعليق برودتي در كپسول‌هايي شبيه تابوت فراعنه بدن خود را منجمد كنند با اين اميد كه روزي دستاوردهاي پزشكي امكان اعاده حيات آنان را فراهم سازد.

غلامحسين معتمدي

http://etemadnewspaper.ir

طراحی سایت و سئو توسط شرکت رایانمهر افرانت