اطلاعات تماس با دکتر جمشید دونلو متخصص مغز و اعصاب ام اس و سردرد


ميدان فاطمي بيمارستان سجاد درمانگاه مغز و اعصاب صبح روزهاي فرد و عصر ١و٣و٤شنبه ٢-٥عصر تلفن ٨٨٩٥٧٣٩١-٦

المتوزومابAlemtuzumab در برابر اینترفرون ها در درمان بیماری ام اس

ms18

داروی الماتوزوماب Alematuzumab که در واقع یک انتی بادی مونوکلونال ضد CD52 است دربیماران درمان نشده  قبلی ام اس نوع رفت و برگشتی باعث تخفیف بیماری می شود.

در این مطالعه هدف مقایسه کاربرد این دارو در بیماری ام اس remit &relapse به عنوان داروی خط اول از نظر اثر گذاری و نیز ایمنی مصرف است.

در این تحقیق که به مدت دو سال در بین بیماران 18 تا 55 سال انجام شد و در مرحله نهایی مطالعه یعنی فاز 3 ی باشد بیمارانی که ام اس عودکننده و خاموش شونده داشتند مورد مطالعه قرار گرفتند و بصورت اتفاقی تحت درمان با المتوزوماب قرار گرفتند. تمام بیماران حداقل یک عود بیماری در زمانی که تحت درمان با اینترفرون ها و یا گلاتیرامر استات قرار داشتند پیدا کردند.بیمارانی که اینترفرون بتا 1 A به میزان 44میکروگرم به صورت یکروز درمیان زیر جلدی  می گرفتند بصورت اتفاقی براساس گزینش کامپیوتری تحت درمان با 12 میلی گرم المتوزوماب وریدی هم قرار گرفتند و یا اینکه 24 میلیگرم المتوزوماب وریدی  به تنهایی گرفتند.

ms19

اینترفرون بتا یک A به میزان 44 میکروگرم هفته ای 3 بار و المتوزوماب در 5 روز اول هر روز و سپس 3 روز در هفته به مدت یکسال ادامه یافت.انهای که المتوزوماب 24 میلیگرم مس گرفتند از برنامه به جهت دقت بیشتر مطالعه حذف شدند اما اطلاعات انها به جهت بررسی ایمنی دارو در مطالعه لحاظ شد.وجه مشترک بیماران برای تحقیق عود بیماری و تجمیع تاتوانی حاصله در یک بازه زمانی 6 ماهه چک شد.

تعداد 202نفر از 231 بیمار به صورت اتفاقی به گروه اینترفرون بتا یک A و تعداد 426 نفر از 436 نفر به صورت اتفاقی به گروهی که المتازوماب می گرفتند اختصاص داده شدند.از گروه اینترفرون 51درصد و از گروه المتازوماب 35درصد عود داشتند.و دوره 2 ساله بدون عود در اینترفرون ها 47درصد و در گروه مقابل 65 در صد بود و نیز امار تجمیع ناتوانی در ایتنرفرون ها 20 درصد و در گروه مقابل 13 در صد بود اما عوارض ناشی از تزریق در گروه مقابل اینترفرونها بیشتر بود اما هیچکدام کشنده و خطرناک نبودند.

نتیجه نهایی انکه در بیناران با ام اس عود کننده که به درمان با انترفرئون ها مقاوم استمی توان از این دارو با در نظر گرفتن عوارض ان استفاده کرد که مطالعات بیشتردر راه است.

Lancet.  2012; 380(9856):1829-39 (ISSN: 1474-547X)

طراحی سایت و سئو توسط شرکت رایانمهر افرانت